Met een grote bos bloemen sta ik voor haar deurtje en bel aan. Waarom vrouwen zo van bloemen houden is mij altijd een raadsel geweest en ik zal het ook nooit te weten komen, volgens mij weten ze het zelf niet eens. Terwijl ik sta te wachten leest ik nog even het kaartje dat de bloemiste er heeft aangeknoopt. Zomaar.

Haar deurtje gaat open. Met een brede glimlach en fonkelende oogjes word ik beloond voor de kleine attentie die ik heb meegebracht, gevolgd door een lieve zoen als ze de bloemen in ontvangst neemt. Bingo, denk ik bij mezelf, met bloemen scoor ik dus.

Een langharige Golden Retriever wringt zich tussen ons en ik streel hem over zijn kop.

"Dat is Toby," stelt ze hem voor.

Kwispelend met zijn staart loopt hij achter ons als ze me mee neemt naar haar keukentje en me vraagt of ik koffie wil. Ik neem plaats aan haar keukentafeltje. Ze legt de bloemen op het aanrecht en snuffelt in een keukenkast naar vazen. De bos bloemen die ik gekocht heb is te groot voor één enkele vaas en ze haalt drie vazen uit de kast.

Toby zit naast mij op de grond en kijkt me aan, ik streel hem nog maar eens een keer over zijn kop.

"De hoeveelste ben ik," vraag ik hem.

"Valt wel mee, antwoordt hij, hier komen zelden vreemde mannen in huis."

Dat is al een hele geruststelling, het laatste wat ik nodig heb is om op iemand haar lijstje voor te komen om dan achteraf geschrapt te worden.

Met een schaar knipt ze de verpakking open. Uit een lade neemt ze een mes waarmee ze de eindjes van de stengels schuin snijdt. Het is een hele beloning haar zo met de bloemen bezig te zien. Zorgvuldig worden ze verdeeld over de vazen. Die roos past blijkbaar niet in die vaas en wordt verstoken in een andere.

Knal !!!!

Verschrikt kijk ik naar de buitendeur, een poezendeurtje klapt open en een kat spurt binnen. Met argus ogen kijkt het me aan terwijl het mij in een boog passeert en springt dan op het aanrecht, onderzoekend snuffelend aan de bloemen.

"Lief hé, zegt ze tegen de kat als ze over de kop aait, hij heeft bloemen voor me meegebracht."

Van het aanrecht springt de kat recht op de keukentafel, komt naar mij en kijkt me met hypnotiserende ogen aan.

"Ben jij haar nieuw vriendje," vraagt ze ?

"Dat weet ik niet, zo ver zijn we nog niet."

"Het gaat wel die richting uit, ik ben ook een vrouw en voel precies wat er aan de hand is."

"Is dat een probleem voor jou ?"

"De vorige kwam met haar alleen niet toe, als jij dat ook flikt krab ik je ogen uit."

"Wauw, jij weet ook snel vrienden te maken."

"Ze heeft toen veel gehuild, zegt Toby, ik heb toen veel aan haar voeten gelegen."

"En ik maar spinnen op haar schoot."

"He jongens, geef mij een kans hé, niet alle mannen zijn zo hoor."

"Je krijgt het voordeel van de twijfel," zegt de poes.

Ze laat zich balanceren op de rand van de tafel en springt dan op de grond. Flemend met de staart omhoog kroelt ze met de kop tegen haar benen.
De koffie staat te prutten terwijl ze ondertussen met de bloemen bezig is. Ik kijk naar de flemende kat en krijg hierdoor de kans haar mooi figuurtje eens rustig ter studie te nemen. Ze staat met haar rug naar mij.

Ik draai mij naar de hond en kijk hem aan.

"Ik weet wat je bedoelt, zegt hij, maak eerst een complimentje over het kleedje dat ze aan heeft." "Ze heeft het nog maar pas en stond er zich daarstraks mee te spiegelen voor je aankwam."

"Mooi kleedje heb je aan, zeg ik, je figuur komt er mooi tot zijn recht in." "Het lijkt wel nieuw te zijn, volgens mij heb je het nog niet lang."

Ze draait haar hoofd naar me en glimlacht.

De kat springt opnieuw op de tafel.

"Ik slaap 's nachts aan het voeteneind op haar bed, heb jij daar een probleem mee ?"

"En Toby," vraag ik ?

"Die ouwe kan de trap niet meer op."

"Die ouwe, die ouwe," gromt Toby.

"Snurkt ze ?"

"Soms ja, als ze laat in de nacht thuis komt."

"De planten, zeg iets van de planten," zegt Toby. "Ze besteed veel tijd aan het verzorgen van de planten."

Ik kijk rond in haar keuken, dat was mij nog niet opgevallen, het hangt en staat hier vol planten. Ik sta op en onderzoekend wandel ik een beetje langs de planten.

"Heb jij groene vingers, vraag ik haar ?"

Ik werp een blik in de woonkamer en ook daar staan veel planten.

"Ze zien er allemaal mooi verzorgd uit, merk ik op, bij mij thuis zitten er veel bruine blaadjes tussen." "Deze ken ik, dat is een Yucca Tracena."

"Slijmbal," zegt de kat en springt op het aanrecht. Naast de koffieautomaat gaat ze in een bolletje liggen spinnen.

Toby staat op, hij gaat naar de buitendeur en kijkt door het glas naar de tuin.

"De tuin heeft ze helemaal zelf gedaan." "Toen ik nog een puppy was heb ik veel op mijn kop gekregen als ik in een speelse bui tussen de bloemen rollebolde."

Ik ga naast hem staan en kijk ook in de tuin.

"De tuin, vraag ik haar, doe je dat allemaal zelf ?" "En dat vijvertje, heb je dat zelf gegraven ?" "Zitten er visjes in ?" "Kijk, daar kan ik een beeld van me zetten."

Op het aanrecht rekt de kat zich uit.

"Ik word hier niet goed van, spint het, mannen hé mevrouw."

Op haar zij, zich uitrekkend, kijkt ze haar aan. Toby gaat naar het aanrecht en blaft eens kort.

"Woef !" "Moet je zien wie dat zegt ?" "Hoe dikwijls loop jij wel niet met je staart omhoog om katers te lokken ?"

De kat springt van het aanrecht op de grond, kijkt Toby in de ogen en zegt: "dat zijn katten zaken, ouwe !"

De vazen zijn gevuld, twee verdwijnen er in de woonkamer en een derde komt op de keukentafel terecht. Met glunderende oogjes komt ze naar me toe en slaat haar armen om me heen. Ik sla mijn armen om haar lende.

Toby port de kat met zijn snuit onder haar staart richting poezendeurtje.

"Eruit, zegt hij, ga katers vangen jij."

De kat spurt door het poezendeurtje naar buiten en Toby staat met zijn poot tegen de deur te krabben.

"Ik denk dat ze ons alleen willen laten," zegt ze en opent de deur voor Toby.

"Zou je denken, vraag ik, waarom zouden ze dat doen ?"