 |
Het pleidooi
De grote beeldhouwer draait de kraan van de liefde dicht.
Je bent vijftig, je hebt de grens van de liefde bereikt.
NEEN, NEEN, ik heb meer tijd nodig. Ik heb mijn Vrouwkelief nog niet gevonden.
De weg naar liefde is een weg zonder einde. Al geef ik je nog duizend jaar.
Mijn horoscoop is Maagd en maagden nemen daar de tijd voor.
Wat heb jij nu nog te bieden ? Zelfs de spiegel is van de muur gevallen toen je erin keek.
Maar dat kwam door een zware vrachtwagen die voorbij reed en toe begaf het krammetje het.
Net toen jij erin keek ? Een spiegel hang je niet op als een schilderij, dat moet iemand zoals jij weten.
Een goede kleermaker loopt met kapotte kleren.
Als je 's morgens opstaat heb je een uur nodig om uit je hoestbui te geraken.
Elke vrouw heeft genezende en voedende eigenschappen. Als mijn Vrouwkelief er is zal ze dat herstellen.
Je hebt vijftig jaren gehad en je hebt er een puinhoop van gemaakt.
Je hebt mij in het foute milieu gedropt, ik heb sinds de start de kans niet gehad.
Dat was niet mijn schuld, de ooievaar moest niezen en liet je vallen. Daardoor was je een maand te vroeg.
Dan geef je mij gelijk, ik ben foutief terecht gekomen.
Het milieu waar je in terecht komt doet niet ter zaken. De opdracht was om, binnen het gestelde tijdsbestek, de verlangens die ik jou toevertrouwd heb te koesteren en te realiseren.
Maar ik heb vele jaren verloren om de juiste weg te vinden en nu dat ik die gevonden heb kom jij me vertellen dat het voorbij is.
Het kompas dat ik jou had meegegeven om de juiste richting te vinden heb je veel te laat ontdekt.
Maar het milieu waar je mij gedumpt hebt verbood mij naar mijn hart te luisteren. Had je me van meet af aan op de juiste weg gezet stond ik nu al vijftig jaar verder.
Goed dan, je krijgt nog tien jaren van me.
Dit verhaaltje is maal gelezen.
|
 |