Ik veeg de boel een beetje aan in mijn atelier, af en toe in de chaos wat orde creëren. Ik hoor een raar geluid achter mij, schrik en draai mij om. Door de grote inrijpoort, die open staat, komt een ooievaar aangevlogen en land op mijn aambeeld.

"Hemeltje lief, neen, dit moet een ernstige vergissing zijn."

"Blijf je daar als een puber staan kijken of neem je even aan ?"

In zijn lange snavel heeft het een draagdoek en daarin ligt een baby.

"Komt er nog wat van ?"

Onzeker neem ik het draagdoek over en daar sta ik met een baby in mijn armen. Het slaapt, wat is dat toch lief ja !! Hij schud met zijn kop, draait er rondjes mee dat ik haast de punt van zijn snavel tegen mijn arm krijg en rekt zich dan eens.

"Oef, even bevrijd van de last, je krijgt het ervan in je nek, ik word veel te oud voor dit gedoe."

"En wat denk je van mij ?" "Een vijftiger met een baby ?"

Hij gaat zitten, zijn poten hangen en met de ellebogen in zijn vleugels leunt hij half achterover.

Hij kijkt en zegt : "het staat je goed." "Liselotte heet ze, niets voor jou ?"

"Neen dank je, ik heb al drie kinderen moeten afgeven, een vierde overleef ik niet."

"Ach, verloren kinderen komen steeds terug naar papa." "Al miljoenen keren meegemaakt als draagvogel."

Hij springt van het aambeeld, behelpt zich een beetje met vleugelslag en nu stapt het ijsberend over de vloer van mijn atelier.

"Ik ben het adres kwijt, stond op een papiertje geschreven en het is uit het draagdoek gevlogen toen ik moest ontwijken voor een valschermspringer die in vrije val uit een vliegtuig sprong." "De laatste eeuw is het niet meer te doen daar in de lucht." "Een neef van me werd gewoon aangevlogen door een jet." "Die heeft toen een miskraam afgeleverd."

"En nu ?" "Is er dan geen manier om achter het adres te komen ?"

"Ik moet terug naar waar ze vandaan komt en het daar gaan vragen maar dat is een heel eind vliegen." "Het is hier ergens in de buurt, de plaatsnaam heb ik onthouden maar de straat ben ik vergeten." "Wil jij Liselotte even bijhouden dan vlieg ik snel terug."
"Goed ja ?" "Dat is dan geregeld, over een paar uurtjes ben ik terug."

Ik krijg niet eens de kans om te antwoorden, hij neemt een sprint, slaat zijn vleugels uit en stijgt op. Met Liselotje op mijn arm sta ik in de poort de draagvogel in de lucht na te kijken. Ik kijk haar aan, ze slaapt nog.

"Hoe lang gaat die koerier van jou weg blijven ?" "Ga jij heel de tijd rustig blijven slapen ?" "Als je dadelijk honger krijgt en begint te huilen, wat moet ik dan doen ?"

Hier moet professionele hulp bij komen. Ik snuffel de adressen in mijn GSM af. Wie kan ik vragen voor een baby interventie ?

"Dag Cinderella, ik heb een kindje."
    "Heb jij een kindje ?"
"Het is een meisje, ze heet Liselotte."
    "Ben jij nog stout geweest op jouw leeftijd ?"
"Maar neen, met wie ?"
    "Dat vraag ik mij ook af, ik ben toch jouw grote schrijverin ?" ( Lees : 26 Oeverloos )
"Maar neen, je begrijpt me verkeerd, de ooievaar heeft het me net gebracht."
    "Ja, natuurlijk, hoe zou jij anders aan een kindje geraken als je mij er niet bij betrekt ?"
"Cinderella, ik heb een beetje hulp nodig."
    "Van mij ?" "En de mama dan ?"
"Die ligt nog ergens te weeën en de ooievaar weet niet waar."
    "Nu begrijp ik er niets meer van."
"Wil je enkele uren komen babysitten met mij ?"

Cinderella komt aangereden en heeft een hele draagtas met spullen bij. Daar zit ik dan op een zelfgemaakte stoel met een baby in mijn armen.

Ze staat naar mij te kijken en zegt : "het staat je goed, papa."

"Ja, how effe, opa kan nog kunnen ja."

"Net zoals ik, mijn dochter moet één dezer dagen bevallen." "Kijk, dit ben ik allemaal snel bij haar gaan halen." "Luiers, een extra dekentje, een zuigfles en wat babyvoeding." "Kan ik het verschoningsmatrasje ergens kwijt ?"

"Ik zal daar wel een plekje voor zoeken."

Ik geef de baby aan Cinderella die ermee in de stoel gaat zitten. Op mijn werkbank maak ik een plaatsje vrij voor het verschoningsmatrasje. Vervolgens krijg ik instructies om de babyvoeding te maken. Zoveel melk, zoveel schepjes poeder en schudden maar. Als het eventueel nodig is staat het alvast klaar. De flessenverwarmer uitgepakt en die staat nu ook op mijn werkbank. S.O.S. Liselotte is geïnstalleerd als ze dadelijk ergens nood aan zou krijgen. Ik neem nog een stoel en schuif die erbij. Cinderella streelt Liselotje in haar gezichtje. Ze kijkt even naar mij en glimlacht dan.

    "Ik kan het niet laten, ze is zo lief."
"Ze past wel bij jou, kijk eens, volgens mij had jij ook zo'n lipjes als je pas geboren was."
    "Het is zo lang geleden dat ik zo iets kleins in mijn armen heb gehad." "Het is zo teer en
     breekbaar."
"Wel, je kan alvast even oefenen en er terug inkomen als je dadelijk oma zult zijn."
    "Het is een rustig kindje, ze slaapt nog steeds."
"Misschien omdat ze nog niet geboren is ?"
    "Kijk eens naar die kleine teentjes en handjes."

Abrupt wordt ons intiem moment met Liselotte onderbroken door de ooievaar die, vroeger dan verwacht, plots met afremmende vleugelslag terug door de grote inrijpoort van mijn atelier vliegt.

"Ik weet het weer, ik weet het weer."

Opgewonden met grote passen, zijn vleugels inklappend, komt hij naar ons toe en struikelt dan over een hamer die op de grond ligt. Pardoes op zijn snavel.

Cinderella kruipt iets in elkaar, auw, auw, auw, zegt ze zachtjes.

Hij kruipt overeind.

"Niks aan de hand, gebeurt wel vaker." "Kijk, kijk, kijk, kon je het niet alleen aan Karel ?" "Heb je hulp gevraagd ?" "Het papiertje zat niet in het draagdoek maar in mijn binnenveer." "Kijk."

Met de ene vleugel haalt hij een papiertje onder de andere vandaan.

"Hier is het." "Weten jullie toevallig waar dat is of moet ik mijn GPS bovenhalen ?"

Hij reikt ons het papiertje.

"Maar dat is mijn dochter, roept Cinderella, ik heb mijn kleinkind in mijn armen."

"Dan ben jij één van de 35.875.256.326 oma's in de geschiedenis van de mensheid die haar kleinkind op haar armen heeft gehad voor ze geboren is." "Wil je ze dan nu even terug aan mijn snavel hangen a.u.b. de levering moet wel via officiële weg gebeuren."

Opnieuw neemt de ooievaar een aanloop en vliegt met Liselotte weg, gevolgd door Cinderella die met gierende banden vertrekt naar het huis van haar dochter die thuis bevalt.