Ik sluit het raam van mijn slaapkamer en kruip terug in bed. Wat een herrie toch ! Of het raam nu open is of toe, de noten van muziek dreunen mijn kamer binnen. Ik draai mij op mijn linker zij, op mijn rechter, op mijn rug, op mijn buik. Dit moet stoppen en spring uit bed, het is middernacht voorbij. Hijs mij in de kleren en zet mijn hoed op mijn kop. Op de straat oriënteer ik mij waar de muziek vandaan komt. Op het einde van mijn straatje gekomen steek ik de grote baan over om aan de andere kant, de straat aan de overzijde, onderzoekend verder te gaan. Ginder zal het wel zijn, daar staan flink wat auto's geparkeerd. De rijke buurt, de ene villa na de andere. Hier is het te doen. Ik kijk naar de geparkeerde auto's. Mercedes, BMW, Lexus en kijk, een knalrode Smart decapotable op de oprit. Een Smartje, lief autootje tussen al die sleeën. Hier sta ik dan, het is achteraan te doen, wat nu, aanbellen en vragen om de muziek wat zachter te zetten ?
Naast de woning begeef ik mij naar de achterkant en heb een overzicht over de tuin en het terras. Hier is flink wat volk aanwezig, veel tieners, heel veel tieners. In de tuin krioelt het van de jonge mensen waarvan de meeste zich kostelijk vermaken in het zwembad. Natuurlijk, bij een villa als deze hoort een zwembad. Schoorvoetend en onzeker stap ik op het terras. Het grote schuifraam staat helemaal open en daarbinnen wordt muziek gespeeld. Ik slenter naar het grote schuifraam terwijl ik in de tuin gluur, oudere mensen aan tafeltjes en de jongsten ergens op het gras of in het zwembad. Slingers hier, ballonnen daar.

Opsijeeej !!!!

Verschrikt draai ik mijn hoofd om te kijken waar die kreet vandaan komt en snel zet ik een pas opzij. Uit het huis, door het schuifraam komt een meisje aangelopen in rode bikini, spurt over het terras, over het gazon, springt in de lucht, klemt haar knieën tegen haar borstjes om dan als een bolletje in het water terecht te komen. Plons, met flink wat opspettend water.

Mijn aandacht wordt getrokken door een buffettafel met een eindje daarnaast een barbecue. Verleid sta ik ernaar te kijken. Als vrijgezellige man zorg ik eigenlijk niet goed genoeg voor mezelf. Heb vanavond enkele schamele boterhammetjes gegeten van brood dat al twee dagen oud is en al dat lekkers hier steekt mijn ogen uit. Al dat beleg, groenten, kaas en fruit, de plaatselijke middenstand heeft hier geld verdiend. Witte bonen in tomatensaus, dat zie je op geen enkele buffettafel. Op het einde van de tafel ontdek ik één gebakken kippenpootje, dat laatste gebarbecued kippenpootje kon waarschijnlijk niemand meer op. Koud met een flinke klot mayonaise, echte vrijgezellen kost. Ik neem een bordje en schep mijn bestelling op, doe er nog een schep boontjes in tomatensaus bij en tevreden kijk ik terug in de tuin, peuzelend van het kippenpootje met het bordje in mijn handen, lekker.

Eenzaam aan een tafeltje, ergens aan de rand van het decor, zit een vrouwtje dat naar mij kijkt. Betrapt, denk in bij mezelf. Langzaam ga ik er naartoe.

"Vind je het erg dat ik …..?"
"Neen, antwoord ze, nog voor ik mijn zin kan afmaken, kom er gerust bij zitten."

Dat bedoelde ik eigenlijk niet maar toch vriendelijk aangeboden, zittend eet wel een stuk makkelijker.

"Gezellige boel hier, verjaardagsfeestje," kijk ik haar vragend aan?

"Ik denk het," antwoord ze.

"Hoezo je denkt het ?" Hoor jij er dan niet bij ?" "Je zit hier ook alleen, ken je hier dan niemand ?"

"Neen, ik woon vier huizen verder."

Ze wijst de tegenovergestelde kant aan waar ik woon. Een eindje verder in deze straat dus.

"Deze mensen wonen hier nog maar pas, ik heb de kans nog niet gehad ze te ontmoeten." "Ik kon niet slapen van het lawaai."

Verbaasd kijk ik haar aan.

"Van het gelijke, antwoord ik haar, ik woon aan de overkant van de grote baan."

Glimlachend kijkt ze naar mij. Eigenlijk wilde jij dus ook komen vragen om de muziek wat zachter te zetten en bent dan maar hier aan een tafeltje gaan zitten.

Zelfzeker komt een vrouw naar onze tafel.

"Goedenavond samen, ik ken jullie niet."

"Dat kan kunnen, antwoord ik haar, wij kennen jou ook niet."

Geërgerd kijkt ze me aan, ze had duidelijk een ander antwoord verwacht.

"Wie zijn jullie ?"

De buurvrouw en ik kijken naar elkaar, kijken naar de vrouw die ons aanspreekt en in koor zeggen we:

"Buren."

Met dit antwoord weet ze blijkbaar geen raad, ze staat duidelijk in zichzelf te overleggen.

"O, herpakt ze zich, buren, juist ja, buren."

"Het is nu toch al bijna één uur in de morgen………"

Nog voor dat de mijn lotgenote haar zin kan afmaken wendt de vrouw zich tot mij en zegt :

"O, maar mijnheer, U bent koude kip aan het eten." "Mevrouw, wenst U ook nog iets te eten?" "Er is nog flink wat vlees over en de barbecue brand nog een beetje." "Het staat in de koelkast ik zal het even halen."

Nog voor wij kunnen antwoorden verdwijnt ze door de schuifraam in het huis en komt terug met een grote schotel die ze op onze tafel zet.

"Kijk, zegt ze, maak je keuze er is nog genoeg."

De buurvrouw en ik kijken elkaar verbaasd aan en turen dan samen naar de overbeladen schotel met vlees. De vrouw verwijdert zich van onze tafel richting zwembad.

"Er liggen pakjes zilverpapier tussen, wat zou erin zitten ?" Vraag ik.

Ik neem de vork die op de schotel ligt en onderzoekend peuter ik van een pakje een hoekje zilverpapier los.

"Vis, zegt de buurvrouw; daar heb ik zin in."

De vrouw die ons deze schotel gebracht heeft wenkt iemand in het zwembad. Een tienermeisje komt naar de kant gezwommen. Gehurkt spreekt ze het meisje aan. Beiden kijken onze richting uit en dan trekt het meisje zich uit het water en lopend komt ze naar ons.

"Hoi, ik ben Anja."

Het meisje in rode bikini dat mij daarnet haast omver liep. Het water druipt nog van haar lichaam en haar lange haren. Overenthousiast, met een stralende glimlach en oogjes, reikt ze haar hand. Duidelijk dat dit meisje zich reuze amuseert.

"Ben jij de jarige ?" Vraagt de buurvrouw die haar de hand geeft.

"Ja, antwoord ze vrolijk, ik ben achttien nu."

"Achttien," herhaal ik, terwijl ik op mijn beurt haar de hand schud. "Dan mag je nu met de auto rijden."

"Ja, die heb ik al, die knalrode decapotable op de oprit voor het huis is van mij." "Ik heb hem van Papa gekregen voor mijn verjaardag."

Dat Smartje is van haar dus; lief, erg lief.

"Ik hoop dat je het niet al te erg vind van het lawaai," zegt ze.

Op deze manier is het al een stuk draaglijker.

"Eet smakelijk," zegt ze nog.

Ze wil aanstalten maken om terug het zwembad in te plonsen als ze zich blijkbaar bedenkt.

"O, zegt ze, eigenlijk heb ik al terug een beetje honger gekregen." "Zou jij voor mij……, nadenkend kijkt ze naar de schotel met vlees, …… een hamburger willen bakken ?"

Machteloos en zonder enig verweer kijk ik het glunderende tienermeisje aan.

"Wil je die tussen een pistolet met ketchup en ajuin ?" Vraag ik haar.
"Ja, een echte kermishamburger."

Opnieuw spurt ze naar het zwembad, plons.

"Wil je voor mij een visje bakken ?"

De buurvrouw kijkt me aan alsof ze begonnen is verliefd op mij te worden. Vrouwen zijn vrouwen, of ze nu achttien zijn of vele ouder. Mijn hart kan de kracht van de zachte vrouwelijke overtuigingstechnieken niet aan en ik ga door de knieën. Een visje voor mijn lotgenote en een hamburger voor de jarige. De bedoeling was een beetje om te komen reclameren dat de muziek te hard staat en dadelijk sta ik nog aan het fornuis.

"Goede avond samen, hoor ik, ik heb net vernomen van mijn vrouw dat U buren bent ?" "Excuseer ons voor de overlast, ik heb bevolen de muziek zachter te zetten." "U hebt gelijk, het is al voorbij één uur en onze kinderen dansen nu niet echt meer maar vermaken zich in het zwembad." "Ik zie dat U reeds voorzien bent van eten, wenst U iets te drinken ?" "Whisky, Cognac, Rum, wijn, Porto , een biertje?"

Ik kijk mijn lotgenote aan.

"Een glaasje rode wijn," antwoord ze.

Ik knik bevestigend. "Ja, voor mij ook."

Mijnheer verlaat ons. Ik kijk de buurvrouw aan die haar handen opent en een uitdrukking op haar gezicht toont alsof ze wil zeggen dat ze het niet kon weigeren.

"Dus een visje voor jou en een hamburger voor de jarige." "Daar zal ik dan maar eens aan beginnen hé."

Ik maak aanstalten om op te staan en naar de barbecue te gaan als mijnheer terug komt met twee glazen en een fles rode wijn.

"Laat het jullie smaken."

Het visje in zilverpapier, een hamburger en een steak liggen te sudderen op het rooster. Daar sta ik dan als chef kok. Ik kijk naar de spelende tieners. Blijkbaar is dit een uit de hand gelopen feestje, sommige meisjes zwemmen in hun lingerie en sommige jongens in hun bokser sjort. Komen ze naar een verjaardagsfeestje en blijkbaar was niet iedereen voorzien van badpak.

"Hé mijnheer, mijnheer, bent U aan het bakken ?"

Twee jongens en een meisje lopen naar me toe.

"Ik vrees een beetje van wel ja," antwoord ik.

Met hun drietjes staan ze rond de schaal met vlees en maken hun keuze. Een worstje, een kippenpootje en een saté. Juist ja, die zal ik er dan maar bij leggen. Geamuseerd kijkt mijn lotgenote naar mij. Blijkbaar heeft ze het erg naar haar zin. Heb deze vrouw nog nooit ontmoet. Best wel een fijne dame, ze woont op een boogscheut van mij en ik ken haar niet. Ik glimlach terug en draai het vlees om. De hamburger is bijna klaar. Op de buffet tafel zoek ik naar een pistolet. Keuze genoeg, een tiger, met sesamzaad, een bruine of een gewone pistolet ? Ik speel op veilig, neem de gewone en snij die in twee helften. Op de ene helft leg ik de hamburger en spuit met de fles ketchup het getal 18 erop en op de ander helft de ajuin. Hoeft ze die maar dicht te doen en op te eten. Gepresenteerd op een bordje begeef ik mijn naar het zwembad en roep:

"Hamburger voor de jarige."

Anja komt naar de kant gezwommen en hijst zich uit het water. Ze neemt het bordje in ontvangst en opgewonden juicht ze. Mijn getal 18 in ketchup heeft duidelijk succes.

Het vlees en de vis zijn gebakken, iedereen is bediend en ik zit met de buurvrouw aan het tafeltje aan de rand van het decor. We genieten van de jeugdige feestvierders tijdens het eten en we maken een beetje kennis. Mijn lotgenote schenkt onze glazen nog eens vol. In totaal vier glazen wijn en de fles is bijna leeg. Niet alleen tieners en kinderen plonsen in het water maar ook enkele mama's en papa's. Verspreid over de tuin zitten of liggen uitrusters, ingeduffeld in een groot badlaken of badjas. Ergens aan een tafeltje bemerk ik een ouder stel.

"Kijk, dat is bompa en bomma." Zeg ik de buurvrouw en wijs een beetje stiekem met mijn vork.
    "Zou je denken ?"
"Volgens mij wel ja, aangezien hun leeftijd."
    "Die daar is volgens mij een zus van mama."
"Waarom denk je dat ?"
    "Ze lijken erg op elkaar."
"Dan is die een broer van papa, ze hebben dezelfde neus."
    "Zie je dat stel daar aan dat tafeltje, die mevrouw en mijnheer in gezelschap van mama en nog anderen?"
"Ja."
    "Zij zijn met de Lexus of de Mercedes gekomen die voor de deur staat."
"Neen, nu verzin je maar wat."
    "Toch niet, welke stijfburgelijke typetjes komen nu in avondjurk en net maatpak met das naar een sportief verjaardagsfeestje als dit?" "Zelfs Papa heeft geen das aan en mama draagt een spijkerbroek."
"Daar heb je een punt, misschien de grote baas van Papa."
    "En die mijnheer daar aan de rand van het zwembad, kletsnat in zijn onderbroek, dat is de bestuurder van de BWM."

Ik kijk haar ongeloofwaardig aan.

"Kan je ook zijn vrouw traceren ?"

Ze tuurt even in het zwembad.

    "Zie je die twee vrouwen daar, die ene in badpak en de andere in bikini ?"
"Ja, die had ik al opgemerkt."
    "Die derde daar, in haar BH en slipje."

Ik schuif mijn leeg bord opzij en drink mijn glas wijn leeg. Rare buurvrouw of zou ze gelijk hebben ?

"Hebben jullie het een beetje naar je zin ?"

Papa komt even informeren en zet zich aan ons tafeltje. We knikken alle twee bevestigend.

"Mag ik jou wat vragen ?" "Die man daar, doelend op hem die volgens mij dezelfde neus heeft, is dat een broer van je ?"
"Neen, glimlacht hij, dat is mijn schoonbroer." "Kijk, die lawaaimaker aan de rand van het zwembad in zijn onderbroek, dat is mijn jongste broertje en die man daar in kostuum die aan dezelfde tafel zit als mijn vrouw, dat is mijn oudste broer."

Twee keer mis voor mij. Ik zie de buurvrouw stiekem genieten met een glimlachje van mijn ongelijk.

"We werken alle drie in onze familie zaak en zijn alle drie evenveel baas." "Kijk, dat oudere echtpaar zijn onze ouders, vader heeft de zaak gesticht maar heeft die nu aan ons over gelaten."

Toch had ik een beetje gelijk dus wat bompa en bomma betreft."

"En die jongste broer van jou, vraagt de buurvrouw erg voorzichtig, die rijdt met de BMW ?"
"Juist ja, antwoordt hij glimlachend, jullie hebben schijnbaar al een hele studie gemaakt van onze familie ?" "Mijn oudste broer rijdt met de Lexus en de Mercedes is van ons."

De buurvrouw heeft alle moeite de vreugde van haar gelijk te verbergen.

"Ik vind jullie fijne mensen, zegt Papa, de fles wijn is leeg, ik haal een nieuwe."

Hup en daar staat een ontkurkte volle fles wijn op de tafel en papa gaat aan het tafeltje zitten bij zijn vrouw, broer en schoonzus.

"Ja, oké, jij hebt duidelijk meer mensenkennis dan ik."

Ik schenk onze glazen vol, als deze fles op is hebben we elk een fles wijn gedronken.

De nacht vordert. De jarige Anja komt ook nog een praatje maken en wijst haar jongere broer en zusje aan. Mensen met de jongste kindjes verlaten langzaam het feestje. Morgen is het zondag en dan kan iedereen uitslapen. Mama komt nog met ijsroom rond.
De buurvrouw was al een vlotte dame maar hoe dichter we de bodem van de tweede fles wijn naderen hoe vlotter ze wordt. Het heeft een tijdje geduurd maar er komt steeds meer communicatie op afstand met de andere mensen die aanwezig zijn. Vooral de jongste broer van Papa is heel spontaan.

"Hoe wist je dat hij het was die met de BMW rijdt ?"
    "Omdat hij heel levenslustig is maar vooral omdat hij in zijn onderbroek zwemt."
"Dus mensen die met een BMW rijden zwemmen in hun slipje of lingerie."
    "Juist ja."
"Merkwaardige hypothese."

Als Papa nog even komt informeren of we nog iets te kort komen en de buurvrouw spontaan opmerkt dat de fles wijn een beetje leeg is begint het mij te dagen dat de nacht voorlopig nog niet over is. Papa ontkurkt een derde fles wijn voor ons en Mama verzoekt ons bij hun te komen zitten. Wij nemen deze uitnodiging graag aan. Het aantal aanwezigen is al flink verminderd en wij zitten daar eigenlijk toch maar een beetje in een uithoek.

Na een tijdje gezellig gepraat te hebben, wat gelachen en kennis gemaakt, vraagt de buurvrouw plots of ze het erg zouden vinden dat zij ook eens een duik in het water zou nemen.

"Maar natuurlijk niet," wordt er geantwoord.

"Kom waar wacht je op," zegt de jongste broer die aan de ander kant van de tafel zit. Hij staat recht, doet zijn badjas uit en duikt opnieuw in het verlaten zwembad, wachtend op haar.

"Met welke auto rij jij," vraag ik zachtjes.
"Een BMW," fluistert ze in mijn oor.

Daar heeft ze dan waarschijnlijk, de uren dat wij hier aanwezig waren, naar verlangd om in het zwembad te springen en heeft ongeveer twee flessen wijn nodig gehad om de duik te wagen.

Snel doet ze haar kleren uit, mensenlief, wat is ze mooi in haar BH en slipje. Ik moet eens flink van mijn glas wijn drinken. Ook de vrouw van de jongste broer doet haar badjas uit en springt opnieuw in het water. De jarige Anja met haar vriendje en andere tieners, die gezellig bij elkaar zaten in het gras, komen aangerend en plonsen in de poel der vreugde.

"En jij, vraagt mama aan mij ?"
"Ik rij maar met een Volkswagen hoor."

Onbegrijpend kijkt ze me aan.

Vanuit het zwembad word ik geroepen.

"Ja, ja, ik kom al."

De zon ontwaakt, de koudste uren van de nacht zijn voor zonsopgang. Ingeduffeld in een levensgroot badlaken en onder invloed van de wijn zit ik aan de koffie met de laatsten aan de tafel. Anja heeft ons al welterusten gewenst en is met haar vriendje naar de slaapkamer getrokken. Papa heeft haar kleinste zus al enkele uren geleden naar haar bedje gedragen omdat die in slaap gevallen was op het gras. De jongste lawaaimaker van Papa is ook al heel wat stiller geworden. De buurvrouw en ik kleden ons terug aan en bedanken de mensen voor hun gastvrijheid.

"Hoe oud is de volgende," informeer ik even ?
"15 ?" "Dus binnen drie jaar weer een feestje ?"

Er wordt hartelijk om gelachen.

We nemen afscheid en samen met mijn lotgenote verlaten we de tuin.
Op straat gekomen kijken we nog even naar de auto's die geparkeerd staan. De Lexus is al een tijdje geleden vertrokken. We staan daar een beetje te niksen en te kijken.

"Als je zou kunnen kiezen welke auto je kon kopen, vraagt ze me, wat zou het dan zijn ?"
"Een BMW," antwoord ik.

Schoorvoetend maak ik een beetje aanstalten om huiswaarts te keren.

"Waar ga je naartoe ?"

Ik wijs erg onzeker met mijn vinger richting mijn appartementje.

"Dan moet je de grote baan over, dat is erg gevaarlijk na zoveel wijn."
"Heb jij een betere richting ?"

Erg overtuigd van zichzelf wijst ze de andere kant uit.

Wat kan het leven toch plotse en rare wendingen nemen. Zaterdag avond om 11.00 u kruip ik in mijn eigen bed om ergens te midden van de zondag in een ander wakker te worden.