Vliegensvlug trekt ze mijn portefeuille uit mijn handen en rent naar de deur. Op mijn barkruk zie ik ze door het raam van ons kroegje op haar fiets springen en heel hard weg rijden. Daar heb ik nu echt geen zin meer in om er achter aan te hollen. Een hele fijne avond gehad samen met haar en dan flikt ze me zoiets. De enkele gasten die nog aanwezig zijn en onze barmoeder kijken verschrikt op, ze kijken naar mij zich afvragend wat er aan de hand is. Ik steek mijn beide handen in de lucht, foetjie.

"Zit er veel geld in ?"

"Geld ?" "Ja, eigenlijk wel." "Had net ontvangen van een klant vandaag, eigenlijk zit er toch veel geld in ja."

Daar staat mijn barmoeder met het wisselgeld in haar handen. Had mijn portefeuille uit mijn broekzak gehaald, een briefje uit genomen om af te rekenen en ik zat te wachten op het wisselgeld met mijn portefeuille in mijn handen en toen rits, trekt ze die uit mijn handen en zet het op een lopen.

Teleurgesteld neem ik nog maar een Rum Cola extra. Wat is nu het ergste dat mij overkomen is ? Dat ze mijn geld gestolen heeft of dat ze mijn hart gebroken heeft. Ze is de laatste tijd hier al vaker geweest en ik had haar al een paar keer gezien maar geen mens die weet wie ze is of waar ze woont. Dan komt uiteindelijk mijn wens uit om met haar eens door te zakken aan de toog en dan overkomt me dit. Even na het werk een biertje drinken, net ontvangen van mijn klant, de klus geklaard waar ik toch drie dagen mee bezig ben geweest, zij zat aan de toog en ik ging ernaast zitten.

"Ja, doe mij maar een platte water," zei ze.

Toen werd het witte wijn en nog één en nog één en daarna Rum Cola en nog een Rummetje Cola. Het is nu al een heel uur zaterdag en ik zit nog steeds ongewassen in mijn werkkledij aan de toog.

Een mooie levenslustige verschijning. Ik had toch een fijne avond met haar, op een bepaald moment hadden we zelfs even een vrij intiem gesprekje, veel gelachen ook. Vrouwen mijn God, was het een ongeluk of heb je het expres gedaan ? Toen ik mijn portefeuille opende om te betalen moet ze geflipt zijn. Stiekem gekeken wat er allemaal in zat en het moet haar teveel geweest zijn.

De zaterdag is nu twee uur jong, nog enkele laatkomers komen binnen, waarschijnlijk omdat ze nog licht zien branden. Doe mij ook nog maar een Rummetje Cola. Nu heb ik toch echt een slaapmuts nodig. Ja goed, ik verdien goed mijn kost maar zo gigantisch is het nu ook weer niet. Met werken zal je nooit echt rijk worden. Drie dagen voor niets gewerkt daar zal ik niet lang om treuren. Haar lange haren hingen deels over haar mooie gezichtje, steeds opnieuw haalde ze het voor haar ogen weg, zwierde ze het met een sierlijk hoofdgebaar op haar schouders of met haar vingertje achter haar oor. Nog een glaasje witte wijn ? Jij moet nog even bij me blijven hoor, misschien zie ik je na vanavond nooit meer terug.

Drie uur in de morgen, ik kan hier niet eeuwig blijven zitten. Ik drink de laatste slok uit mijn glas en kijk naar onze barmoeder.

"Geld getjoept."

"Maak je geen zorgen, die laatste twee zijn van het huis."

Wat heb ik toch een schat van een barmoeder. Ik wil net opstaan als de deur van ons kroegje open gaat en daar staat ze, in de deuropening. Een eeuwigheid blijft ze daar staan. Daar moet ze verdomt veel moed voor gehad hebben, dat dwingt respect af. Langzaam komt ze dichter, diep beschaamt staat ze sprakeloos voor me met mijn portefeuille in haar handen en kijkt me nederig aan. Haar mooie gezichtje en ogen verstopt achter haar lange haren.

"Je hebt het verkeerde gestolen," zeg ik haar.

"Hoezo ?" Vraagt ze met een bange en stille stem.

"Het geld zal eens op zijn en dan zit je weer zonder." "Had je mijn hart gestolen zou je de man bezitten die steeds opnieuw weer geld bijmaakt."