Ik hijs mij in de stoel, geef een draai aan de sleutel en de motor slaat aan. Het klepje op de uitlaat - die boven de cabine uitsteekt - begint op en neer te wippen. Niemand heeft mij ooit verteld waarom daar nu eigenlijk een klepje opstaat, zal waarschijnlijk voor de regendruppeltjes zijn. Des te meer gas ik geef des te minder wipt het.
Op de rijschool leren ze van alles uitgezonderd wat je echt nodig hebt. Ze leren je wat er verboden is en wat je allemaal verplicht bent, zo ook over de tachograaf. Ik snuffel naar een leeg schijfje, vul het in en steek het achter de snelheidmeter op zijn plaats, kan het lekker alles noteren wat ik uitvoer, hoe lang ik sta te niksen en hoe dikwijls en hoeveel ik te hard rij. Normaal vul ik dat ding niet in maar vandaag gaat de rit naar Antwerpen en je weet maar nooit.
Moet het nu uitgerekend ik zijn die les heeft gehad van een vrouw. Geen al te prettige periode om aan terug te denken, het mens was verschrikkelijk autoritair maar vermits ik met een warm hartje rondloop en zodoende de liefde aan mijne kant staat ging er bij haar op een magische wijze van alles fout. Zo commandeerde ze mij de veiligheidsgordel aan te doen en die van haar zat vast. De tweede les was ze een half uur te laat en de laatste les was ze door een omleiding radeloos verloren gereden. Op het oefenterrein viel het metalen hekwerk gewoon uit elkaar. "Dit is de garage", zei ze en het ding donderde achter haar rug op de grond toen ze mij instrukties gaf. Ik heb flink wat leedvermaak gehad en zij zal het nog wel een tijdje heugen dat ze aan mij heeft les gegeven.

Ik wieg de Statiestraat op richting Nieuwmoer om daar een lading op te halen. 1ste, 3de, 5de en ondertussen mijn ogen de kost gevend of ik iemand bekend zie, nutteloos natuurlijk want welk vrouwke is er nu om 7 uur 's morgens al op straat ? Van zolang ik met truckie rij is mij nog nooit te beurt gevallen eens indruk te maken op een vriendinnetje. Zou eens flink met de lichten willen dimmen, de zwaailichten op zetten, krachtig doorblazen met de hoorns en dan maar zwaaien hé, eddemijgezien ? Of ééntje die aan een bushalte staat te wachten zoals ik wel meer heb meegemaakt met mijn autootje en dan een dorp verder afzet.

Achter het stuur kruipen van een vrachtwagen geeft toch een heel ander gevoel als dat van een personen wagen. Ik krijg automatisch een totaal andere rijstijl. Als ik in mijn autootje stap heb ik tijd te kort en gaat alles veel te langzaam, ik heb speciaal een TDI gekocht om lekker te kunnen scheuren en voorbij te steken. Maar in de MAN heb ik plotseling tijd genoeg. Misschien omdat de cabine ongeveer de afmetingen heeft van mijn eigen autootje en ik me er vele ruimer en veiliger in voel. Toen ik voor de eerste keer in truckie stapte had ik het gevoel : "nu hoor ik er helemaal bij".

Mijn lading opgehaald op de Nieuwmoer rij ik terug over de darm en drie jonge schoolmeisjes rijden met hun fiets netjes naast elkaar. Jong geleerd is oud gedaan dachten ze misschien, de hele darm is van ons. Effe kort met mijn voet op het knopje van de hoorns duwen en als bij toverslag rijden ze dan netjes achter elkaar. Ze zullen gedacht hebben : "den deze is iets te groot". Als alle vrouwen maar eens op deze manier wilden luisteren..., zucht.

Opnieuw rij ik door Kalmthout en opnieuw hoop ik op iemand indruk te kunnen maken, het is ondertussen toch al tegen achten dus de kans is groter, maar het zal weeral voor een andere keer zijn. Op de Putsesteenweg kan ik alle acht de versnellingen gebruiken en op topsnelheid scheur ik met mijn linker elleboog op de deur, de pols van mijn rechterhand rustend op de versnellingspook en mijn rug in de leuning van de stoel als keizer Karel op zijn troon zijn onderdanen aanschouwend. De hele wereld is op mij aan het wachten en ik kom eraan. De muziek uit de radio vult de cabine en mijn collega is met zijn voeten op het dashboard, languit zijn nachtrust aan het verder zetten.

Al sinds de Heuvel rijd er een klein autootje achter mij, nu, na de heide, ziet het kans mij voorbij te steken. Ik ken precies dat gevoel, juist de reden waarom ik een TDI gekocht heb. Moet het nu uitgerekend een autootje zijn met een doorzichtige sunroof zodat ik van bovenaf naar binnen kan kijken. Jammer van de korte haren maar de mooie beentjes die onder het rokje uit steken zijn zeker de moeite waard. Het is een koele dame want ze neemt rustig haar tijd mij te passeren. Ze kijkt naar mij met een glimlach alsof ze wil zeggen: " ik ben lekker stout want je mag hier niet voorbij steken en ik doe het lekker toch". Als ze de cabine voorbij is geeft ze gas bij en zoef, weg is ze. Het enige wat ik kan verzinnen is: "Sorry vrouwke, de mijne is begrensd ".