 |
Café kennissen
De werkdag zit er weeral op voor vandaag, even langst ons kroegje voor ik naar huis ga, kijken of er iets te beleven valt. Er staan weinig auto's geparkeerd dus het zal niet druk zijn. Als er geen bekenden zijn kan ik nog altijd de krant doorbladeren. Rustig aan mijn biertje, lezen wat er gisteren allemaal gebeurt is.
De toog is vrij, aan enkele tafels zitten mensen. Zeg even dag aan onze barmoeder, bestel een biertje, ritsel de krant van de hoek van de toog waar die altijd ligt en instaleer mij op een strategische plaats. Een kort gesprekje met mijn barmoeder wordt onderbroken omdat mensen aan een tafeltje iets bestellen. Ik plooi de krant open en lees diagonaal de voorpagina.
De deur gaat open, er komt iemand binnen. Hemeltje lief, Ed Kroket, de laatste persoon waar ik nood aan heb. Moet elke dag zijn 20.000 woorden kwijt, heeft de hele dag gewerkt en is waarschijnlijk nog maar aan 2 à 3.000 en vermits ik de enige aan de toog ben zal ik het slachtoffer zijn om de rest van zijn woordenstroom te incasseren.
" Hoi Karel"
" Dag Edje "
Komt gelukkig niet echt naast me zitten maar laat er nog een barkruk tussen.
" Jij nog een pintje ?"
" Neen dank je, ik heb net. "
Mij snel in de krant verstoppen, nog eens de voorpagina bekijken.
" Het is koud buiten weet je dat ?"
"Ja natuurlijk dat ik dat weet, werk ook buiten hoor."
" So, echt koud man." " Ben al van vijf uur op en om zes uur neem ik de trein."
"Ja dat weet ik zo langzamerhand wel, dat vertel je elke keer ik jou zie en dan heb je ook al vier halve liters uit voor je op de trein stapt. " "Is het waar dat je tijdens de treinrit ook twee blikjes van een halve liter achterover drukt ?" "Als je dan om zeven uur op je werk komt heb je al drie liter bier op."
|
En daar gaan we dan, geen speld meer tussen te krijgen.
"Juist ja."
"Heel handig ja."
Man, je zeurt me de oren van de kop af, ik word altijd zo moe van jou.
"Dat is heel vervelend, kan ik me voorstellen."
De deur van ons kroegje gaat open, een koppeltje komt binnen en gaan aan een tafeltje zitten. Barmoeder gaat van achter haar toog om een bestelling op te nemen.
Verleidelijk ligt de ongelezen krant voor me op de toog. Foto van onze premier op de voorpagina, het rommelt weer in het politiek wereldje.
Man, jij praat niet mét mensen maar tégen mensen, of ik nu luister of niet je lult je verhaal eruit. Dorst krijg ik van die kerel. Drink mijn glas leeg en doe teken aan onze barmoeder om onze glazen nog eens te vullen.
"Zeker, dat is niet prettig neen."
"Hmmm, ja, neen, mmmh."
En daar is mijn vers pintje, doe een schol gebaar aan hem, even een slokje nemen.
Opnieuw gaat de deur open, gered, daar heb je Christeltje. Als hij haar ziet kan ik de krant gaan lezen. Heeft het nog niet in de gaten want hij staat er met zijn rug naartoe.
Hij is helemaal verzot op haar, 25 jaren jong en straalt veel levensvreugde uit. Een mooie verschijning moet ik toegeven maar een niet te stillen honger naar aandacht van de mannen. Als eenzame man trap je daar natuurlijk in, denk je wat liefde tegen te komen maar mooi niet dus, ze heeft het veel te druk met zichzelf.
Nog enkele passen en ik ben bevrijd.
|
"Hallo," klinkt het erg vrolijk.
" Dag mijn lieve schat," antwoord Edje heel enthousiast.
En daar krijgt hij dan een wangzoen die oor gericht is. Heel spontaan en vreugdevol overkomend maar toch heel afstandelijk. Krijg je dan een zoen maar bereikt die haast je oor. Ook ik ben potentieel publiek van haar en krijg een oorzoen. Neem alvast de krant van de toog die al lang genoeg mijn aandacht opeist en opnieuw lees ik de voorpagina.
Waarschijnlijk was het voorbestemd maar ze neemt plaats precies tussen ons op die ene barkruk die mij van Edje scheid. Het werk van vandaag is plotseling helemaal niet belangrijk meer en Christeltje neemt de leiding in het gesprek dat Edje maar al te graag ondergaat. Hij zou haar vader kunnen wezen maar een vent is een vent en aandacht is aandacht. Ik draai de voorpagina van de krant om en kom terecht op blz. 2 en 3.
"Zeg asio, ga jij nu de krant lezen ?"
Sorry hoor, vind jou best wel een fijne meid maar ik ben al eens in die val van jou getrapt en dan lees ik nog liever de leugens van onze politiekers dan de jouwe te moeten ondergaan. Beperk je nu maar tot Edje die trapt er nog in. Ik probeer een verontschuldigende look op mijn gezicht te brengen en ze wend zich tot diegene die bereid is al zijn aandacht aan haar te schenken en dat is Edje. Krijgt ze nog een drankje van hem aangeboden en de consummatie die ik daarnet aan hem getrakteerd heb krijg ik terug, maar ja, lust nog wel een biertje.
"He jongens, zullen we een darts spelletje spelen ?"
De grote beeldhouwer staat aan mijn kant. Dadelijk gaat dit duootje een spelletje vogelenpik spelen en kan ik eindelijk in alle rust de krant lezen. Edje vraagt alvast enkele gepaste muntstukken aan onze barmoeder om in de dartskast te steken als zij aan mij vraagt of ik ook wil meedoen.
"Ja, neen, toch maar liever niet." "Heb net met Edje 2000 gaatjes in het beton geboord om 1000 m² vals plafond aan te hangen en eigenlijk ben ik daar nu een beetje moe van."
Ze verlaten mij en gaan naar de andere kant van ons kroegje waar de dartskast staat. Eenzaamheid is een verschrikkelijk ding, de ene extravert en praat 500 woorden per minuut, de ander introvert en verschuilt zich in de krant en zij kan niet genoeg aandacht van mannen krijgen en is zich er niet van bewust hoeveel schade ze aanricht. Straks gaan we allemaal onze eigen weg richting huis en daar zitten we dan.
Vrouwkelief waar blijf je toch ? Als jij er was zou ik niet hier zitten maar na het werk recht naar jou toe spurten.
25 lezers hebben gestemd, waardering = 76% |
|
 |
