Wachtend op haar mama - die waarschijnlijk ergens boodschapjes aan het doen was - zat ze in de auto haar tandjes te bewonderen in het spiegeltje van de zonneklep. Haar tandjes waren betegeld met zilverwerk om haar hele eetkamer te corrigeren. Met één hand hield ze de zonneklep vast en met een vingertje van de andere hand streelde ze langst haar tandjes.
Vraag mij af waarom mijn ouders dat nooit met mij hebben gedaan toen ik ergens 12 was ? Misschien dat ik dan nu mijn mond zelfzeker had durven open doen met tanden die netjes op een rij stonden ipv nu een stel bijters te bezitten die van zichzelf niet goed weten dewelke waar hoort te staan en een mengeling van emoties tonen: "zal ik nu teruggetrokken zijn of op de voorgrond treden ?"
In elk geval wordt mijn aandacht naar die ene auto getrokken en betrap ik haar bij de zelfstudie. Haar hoofdje nog een beetje achteruit, haar vingertje tot stilstand gebracht en betrapt naar mij kijkend uit de hoeken van haar ogen, afwachtend wat er zou gaan komen. Volgens mij waren wij van dezelfde club want ook bij haar ontstond er een mengeling van emoties. Eigenlijk wilde ze haar mond sluiten om het werk van de zilversmid en haar tandjes te verstoppen maar de glimlach op haar gezicht ontblote die dan weer. Waarschijnlijk omdat er ook op mijn gezicht een glimlach verscheen. Ik bleef nog even achterom kijken en zij draaide zich zodat ze ook nog even naar mij kon blijven kijken. Alles gebeurde in de flits van het passeren maar toch is het beeld mij de rest van de dag met een lekker gevoel bijgebleven.

Een eindje verder stap ik de broodjes zaak binnen om mijn middageten te gaan nuttigen juist op het moment dat een bekende buiten komt. Ik vraag hem of hij 's middags ook geen recht heeft op een lunchpauze en nodig hem uit om het broodje dat hij net gekocht heeft, samen met mij, binnen op te eten met een bakje koffie erbij.

Tijdens het nuttigen van onze broodjes ben ik stille getuige hoe een meisje warenvergelijk doet met de goods die haar vriendin te bieden heeft en zijzelf. Aan een tafeltje schuin tegenover de onze zitten twee meisjes en een jongen. Het is een heerlijk weertje buiten en de meisjes dragen dan ook aangepaste kledij. Beiden hebben ze een jeans broek aan en een zomers topje. Precies in mijn gezichtveld zie ik de ogen van het ene meisje langst het lichaam van haar vriendin gaan die in gesprek is met de jongen. Vervolgens gaan haar ogen langst haar eigen lichaam en kijkt ze van bovenaf in haar eigen topje. Het ritueel herhaald zich enkele keren. Dan gaat ze iets rechter zitten trekt ze aan de onderkant van haar topje zodat er iets meer bovenkant zichtbaar wordt. Ik breng mijn vriend op de hoogt van wat er gaande is. Vermits hij met zijn rug naar het drietal zit begint hij voorzichtig aan een draai manoeuvre maar dan wordt de aandacht van het meisje getrokken door haar vriendjes en mengelt ze zich mee in het gesprek. Duidelijk dat dit alleen voor mijn ogen bestemd was.

Die ene koffie zijn er twee geworden en ik stel mij recht om de rekening te gaan betalen. Ik keer terug naar ons tafeltje als mijn vriend op zijn beurt wil gaan betalen, hij wou de laatste twee koffies voor zijn rekening nemen. Het vrouwtje zegt dat ik alles al betaald heb en dat hij het maar met mij moet uitvechten.
"Uitvechten, antwoord mijn vriend verontwaardigd, wij vechten nog niet om een vrouw, waarom zouden wij vechten om een koffie ?"