Er bestaat een gezelschapspel voor slimme mensen en dat heet "vier op een rij". Vandaag ben ik te weten gekomen dat er ook een gezelschapberoep bestaat, "zes op een rij". Op de werf waar ik werk is de gemeente Kalmthout de riolering komen aansluiten. Ik weet niet of het nu afgunst is of jaloezie maar zij zijn met zes om de klus te klaren en wij met ons drie om een heel huis te bouwen. Ik vraag meer volk maar nada. Het is negen uur als ik ze alle zes netjes op een rij zie staan, ik neem snel mijn digitale camera uit de auto maar de verdeeldheid in de rangen begon al iets te groeien toen ze mij met de camera in de aanslag zagen, zodoende is de foto niet echt gelukt.



Het is in ons beroep een gebruik, om negen uur een hapje te eten en een slokje te drinken. Twee huizen voor onze werf in de Heidestatiestraat is een broodjeszaak waar ik sinds het opstarten van deze werf, drie maal daags klant ben. Ik gun mij de luxe daar dan een lekker bakje koffie te gaan drinken. 's Morgens neem ik daar ontbijt en 's middags lunch. Dat is nu al zes weken zo en ondertussen kennen ze mij daar ook al.

Als ik de zaak binnen stap zie ik daar de twee dames die de bediening verzorgen beiden met hun handen omhoog staan springen. Met de deur nog in mijn hand sta ik daarop te kijken.
"Moet mij weer overkomen", dacht ik. De eerste seconden hadden ze me nog niet gezien - dus ik kon wat genieten van hun springgerij - maar dan plots wel en ze barsten het in een gieren uit. Ik voelde mij een beetje voor Jan lul staan want ik had geen idee wat er aan de hand was. Ik hoorde geen muziek dus aan het dansen waren ze niet. Misschien hadden ze de Lotto gewonnen of een ander geluk maar zo vreugdevol waren ze nu ook weer niet.
Nu bleek dat aan het plafond een airconditioning hangt, tegen de muur een kastje met allemaal knopjes en geen van beiden dames wist hoe het ding aan te zetten. Nu stonden ze met hun handen omhoog om te voelen of het koude lucht blies. Vermits de dames een beetje klein zijn en het ding vrij hoog hangt stonden ze dus te springen om de koude lucht er te voelen uitkomen, net op het moment dat ik binnen stapte. Volgens mij hadden ze net zo gemakkelijk een stoel kunnen nemen, de zaak staat er vol van. Als ze een beetje waren bijgekomen kwam ik dit alles te weten maar ze wisten nog steeds niet of er koude lucht uit kwam. Dus ik met mijn lang lijf en lange armen voelde even en bevestigde de uitstoot van koude lucht. Het ding stond dus aan.

De heren van de gemeente Kalmthout vzw hebben om hun werk te doen de halve Heidestatiestraat afgesloten en langst beide kanten tijdelijke verkeerslichten geplaatst. Met hun graaf machine en hun lawaaierige compressor hebben ze het wegdek, de parkeerstrook en het voetpad open gebroken om tot de vaststelling te komen dat er al een rioolbuis klaar lag. Ooit, tijdens de heraanleg van deze straat heeft er een slimme ambtenaar voorzien dat er hier een huis zou komen dat wij nu aan het bouwen zijn. Blijkbaar geen mens op het gemeentehuis dat ervan wist. Voor de heren van gemeente Kalmthout vzw geen punt, ze gooien de hele handel weer dicht. Morgen komen de mensen van de elektriciteit. Niet mijn schuld, dat staat buiten mijn job.